Φθινοπωριασε για τα καλά φέτος...Επιτέλους τολμώ να πω με όποια επιφύλαξη, πως είναι το πρώτο πραγματικό φθινόπωρο που ζούμε στην Αθήνα τουλάχιστον μετά από πολλά χρόνια. Πρωτοβρόχια, καλή σχολική χρονιά, μικρές δόσεις μελαγχολίας, προσμονή...
Ιδανικό soundtrack λοιπόν για την πιο διφορούμενη ίσως εποχή του χρόνου είναι οι Playground Noise. Τους γνώρισα το καλοκαίρι στα Κύθηρα στις ατελείωτες οδικές διαδρομές αλλά ήτανε με τις πρώτες ψιχάλες που κατάλαβα πως είναι ότι πρέπει για αναστοχασμό στον καναπέ, αγκαλιές, κουβερτούλες, κούπες με ζεστά ροφήματα και όλα αυτά τα ρομαντικά.
Δυνατό 5μελές σχήμα από την Πάτρα, εξαιρετικό το πρώτο τους 7" Sundays/Flowers που κυκλοφόρησε το 2007 και πολύ καλή προμηνύεται η συνέχεια κρίνοντας από το ομώνυμο debut album τους τον περασμένο Φεβρουάριο.
Οι "The Fuzzy Nerds" (συχνά αναφέρονται και ως "Nerds") είναι ακόμα ένα, πολύ κάλο Ελληνικό συγκρότημα!!! Εξαιρετικές παραγωγές στην Alternative μουσική και πολλά ωραία τραγούδια στην συλλογή τους.
Είναι από τα Ιωάννινα και ξεκίνησαν το 1994. Τα μέλη της μπάντας είναι ο Πέτρος Βυζούκης (φωνητικά, κιθάρα), η Μαρία Χολέβα (μπάσο) και ο Κώστας Δημητρίου (ντράμς). Έχουν κυκλοφορήσει 5 άλμπουμ: Bloody Fat(1998), A Thought About Princes(2000), Lucifair E.P.(2003), Happy Fuzzy Thinkin (2007) και Mirror Phase(2009).
Παίρνοντας πολύ καλές κρητικές από τον Ελληνικό τύπο και σημειώνοντας αρκετή επιτυχία στο ραδιόφωνο κατάφεραν να αποκτήσουν πολλούς οπαδούς και μια αναγνώριση από το ευρύ κοινό, παρόλο που οι στοίχοι τους είναι στα Αγγλικά.
Βροχερή μέρα σήμερα, σκοτεινός ουρανός και διάθεση για πιο dark μελωδίες .
Οι 3FoldPain απο την Αθήνα είναι η καινούργια μας ανακάλυψη, ήρθαν μόλις τώρα στον χώρο του alternative metal και ήρθαν για να μείνουν . . .
Ίσως δεν είμαι ο ειδικότερος να μιλήσω για αυτή την μουσική ,όμως απο την πρώτη στιγμή που άκουσα τα 3 κομμάτια του Debut EP τους κατάλαβα πως τα πράγματα ειναι σοβαρά .
Επισκευτείτε την πολύ καλη σελίδα τους στο myspace εδώ και ακούστε δυνατά .
Ίσως είναι η πρώτη φορά στο blog μας που σας παρουσιάζουμε ένα συγκρότημα το οποίο δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει το πρώτο του album. Οι Allen's Hand όμως δεν είναι άλλο ένα τυχαίο ελληνικό συγκρότημα, από το demo τους με τα 4 τραγούδια κατάφεραν να μας εκπλήξουν ευχάριστα και να μας κάνουν να ανυπομονούμε να ακούσουμε περισσότερα. Ο ήχος τους έχει μια γερή δόση metal, τόσο εναλλακτική και progressive όμως που δεν έχουμε ξανακούσει απο ελληνικό συγκρότημα. Η ικανότητα με την οποία συνδιάζουν τις επιρροές στον ήχο τους μας παραπέμπει σε μεγάλης κλάσης μουσικούς και μας υπόσχεται πολλά . Σας συνιστώ να επισκευτείτε τους Allen's Hand στο myspace και να ακούσετε μεταξύ όλων και το τραγούδι "Zimbabwe" το οποίο έχει ήδη ξεπεράσει τις 70.000 ακροάσεις.
Οι "Lolek" είναι ένα σόλο project του Γιάννη Αναγνωστάτου (drummer των Bolek & Lolek). To 2009 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του άλμπουμ "Alone" και κατάφερε να πάρει εξαιρετικές κριτικές από περιοδικά και την πλειοψηφία των ελληνικών blog.
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι η μουσική γράφετε για τoν κόσμο και όχι για τον εαυτό του κάθε καλλιτέχνη. Φιλτράρετε σίγουρα από την προσωπικότητα και όλο του το είναι, αλλά η τελική δοκιμασία είναι η αναγνώριση και η αποδοχή από τους ακροατές του.
Ο Γιάννης Αναγνωστάτος κατάφερε ακριβώς αυτό. Με ένα πολύ μελωδικό άλμπουμ, άπλες ενορχηστρώσεις και μια ιδιαίτερη ερμηνευτική ικανότητα, κάθε φορά που πατάς το "play", μεταμορφώνει εκείνη τη σχετικά απλή στιγμή σε μια πιο μαγική. Σκέφτεσαι, αναπολείς και παραδίνεσαι...
Όλοι εμείς οι φίλοι της καλής μουσικής ταξιδεύουμε εικονικά ώρες ατελείωτες μέσα από καλώδια , οπτικές ίνες , δορυφόρους και κεραίες για να βρούμε τον θησαυρό μας . Πολλές φορές όμως ανακαλύπτουμε πως θα αρκούσε να ανοίξουμε τα μάτια μας και απλά να κοιτάξουμε από το παράθυρο , ο θησαυρός μπορεί να βρίσκεται τόσο κοντά όσο δεν φανταζόμαστε .
Ένα μεγάλο respect στους συμπατριώτες μας Rosebleed , όχι τόσο για την πρωτοτυπία τους μόνο αλλά για την αρτιότητα της δουλειάς τους .
'Όταν ήμουν δευτέρα ή τρίτη γυμνάσιου, έπαιζαν στην Κέρκυρα τα " Ξύλινα Σπαθιά " , πρέπει να ήταν το δεύτερο live που είχα δει πότε, πρώτο ήταν οι "Μπλε". Καβάλα σε ένα "Town Mate 50 cc" και μία απόσταση 70 χιλιομέτρων, εγώ και ο κολλητός μου πωρωμένοι τότε (και σήμερα) με Ελληνικό Ροκ, φτάσαμε επιτέλους στο club της συναυλίας.
Περιττό να πω ότι ήταν μια εμπειρία αξέχαστη και δεν οφειλόταν μόνο στο νεαρό της ηλικίας. Καταπληκτικός ήχος αλλά ακόμα παραπάνω μια καταπληκτική φωνή. Ο Παύλος Παυλίδης ήταν μοναδικός και πολύ original. Δύναμη στη φωνή, μελωδίες ανεπανάληπτες που συνεχίζει να έχει και σαν solo καλλιτέχνης.
Ξεκίνησε σαν κιθαρίστας στα "Μωρά στη Φωτιά", στη συνέχεια δημιούργησε το ανεπανάληπτο συγκρότημα " Ξύλινα Σπαθιά " και πλέον συνεχίζει μόνος του.
Η μουσική του είναι κατάλληλη για παράλια, βραδάκι, γύρο στις 10, στο ένα χέρι μια μπύρα, τα πόδια μέσα στη θάλασσα να τα βρέχει το κύμα. Ιδανικό σκηνικό που λίγο πολύ, όλοι το έχουμε ζήσει.
Έντονα συναισθήματα , ποιητική διάθεση, πρωτοποριακές ιδέες αλλά παράλληλα ποτισμένες με έναν ρομαντισμό που παραπέμπει σε άλλες εποχές. Όλα αυτά συν και μια δόση αυτοκαταστροφής είναι ο Παύλος Παυλίδης.
Οι "Your Hand in Mine" είναι ένα σχήμα αποτελούμενο από δύο φοιτητές από την Θεσσαλονίκη. Το όνομα τους είναι παρμένο από ένα τραγούδι των "Explosions in the Sky" (μεγάλη μπάντα-οφείλω ξεχωριστό post) οι οποίοι αναμφισβήτητα τους έχουν επηρεάσει και μουσικά.
Όταν άκουσα το "Calendar" τραγούδι από το album τους "Every Night Dreams" μαγεύτηκα και έκανα κάτι που έχω να κάνω πολύ καιρό, πήγα και αγόρασα το δίσκο. Πρόκειται για το soundtrack της ομότιτλης με το album ιαπωνικής ταινίας βωβού κινηματογρφάφου (περί το 1930) του Mikio Naruse.
Μουσικά θεωρώ πως δεν έχουν να προσφέρουν κάτι καινούργιο, άλλωστε η παρθενογένεση στην τέχνη έχει εδώ και καιρό πεθάνει, αλλά αυτό το album καταφέρνει πραγματικά να σε ταξιδέψει σε όνειρα γλυκά...
Οι Transistorείναι μια alternativepop/rockbandαπό Αθήνα, και σχηματίστηκε τον Μάρτιο του 2004 αποτελείται από τους Μαρία Κουρμουλη - lead vocals, backing vocals Στέλιος Σαβρανακης - guitars Νίκη Καραγεωργου - keyboards, samples and backing vocals Δημητρης Καλατζης- drums Duru- bass.
Το πρώτο τους τραγούδι "Living" μπορείτε να το βρείτε στην συλλογή "BlessedandCursed" σε ένα"Lastchance" remixαπό τον Δημήτρη Παπασπυρόπουλο που τους ανακάλυψε. Από τότε ξεκίνησαννα κάνουν αρκετές liveεμφανίσεις σε διάφορα μαγαζιά και eventsόπως το Ρόδον, Αν Club, EuropeanMusicDay, ManifestIIFestival (Patras), Κύτταρο live, Gagarin 205 κλπ.
Στην Αρχή του 2008 δύο από τα μέλη των Transistor(Μαρία & Νίκη), συνθέτουν την μουσική επένδυση για το θεατρικό έργο «Στο Βυθό» σε σκηνοθεσία της Ρούλας Πατεράκη, και σε παραγωγή του Εθνικού θεάτρου.
Τον Ιούνιο του 2008 οι Transistorβρέθηκαν στο EjektFestivalκαι εμφανίστηκαν στην σκηνή πριν τους James, UNKLE, StereoMc'setc. Τον Ιούλιο του 2009 οι Transistorπαίζουν με τους Jamesστην Θεσσαλονίκη για 3 soldoutεμφανίσεις. Το πρώτο τους album "ThingsYouMissWhenYouBlink" μας το παρουσίασαν τον Ιούνιο του 2008. Περιλαμβάνει 12 κομμάτια εκ των οποίων και μια συνεργασίαμε τον CraigWalker τον πρώην τραγουδιστή των Archive στο κομματι "Lover (Nameitwhatyouwill). Τοalbum είναιπαραγωγήτουΔημήτρηΠαπασπυρόπουλου. Τον Σεπτέμβριο του 2009 οι Transistorηχογραφούν το τραγούδι «Divine» το οποίο γράφτηκε αποκλειστικά για τη διαφημιστική καμπάνια της Lacta“LoveInAction”.
Μουσική ταξιδιάρικη, ωραίες φωνές και σίγουρα ένας ιδιαίτερος ήχος που ξεχωρίζει.
Transistor - Living (Last Chance Remix by Dimitris Papaspyropoulos)
Για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, με όλη τη σημασία που μπορεί να γεμίσει αυτή η λέξη, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, αφού τα περισσότερα τα έχει πει η μουσική του εδώ και χρόνια. Για αυτό θα αφήσω τις πολυλογίες.
Γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Το 1992, μαζί με τον Μιχάλη Δέλτα και τον Αντώνη Πι. ίδρυσαν το συγκρότημα Στέρεο Νόβα. Μετά από πέντε χρόνια το συγκρότημα διαλύθηκε, αλλά τα μέλη του συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται μέχρι και σήμερα ως μουσικοί, συνθέτες και παραγωγοί.
Παράλληλα με μια σειρά προσωπικών δίσκων και συναυλιών, έχει γράψει μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Τον Οκτώβριο του 2005 παρουσιάστηκε στο κοινό η έκθεση Soundscapes του Κωνσταντίνου Βήτα, με περιεχόμενο βίντεο, φωτογραφία και ζωγραφική, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης.
Ο Κ.Βήτα ξέρει να μας ανεβάζει με την ηλεκτρονική μουσική του, να μας κάνει ένα με τα φοβερά breakbeats στον ήχο του, αλλά κυρίως ξέρει να μας ταξιδεύει με τα folkστοιχεία και τον ονειρικό στίχο, όποτε η μουσική έχει ανάγκη από λόγια!
Να σημειώσουμε για όποιους ενδιαφέρονται ότι πλησίαζει η επόμενη liveεμφάνισή του στο φετινό rockwavefestivalκαι συγκεκριμένα στις 7 Ιουλίου.
Δισκογραφία
Ένα παιχνίδι (FM Records) 1998
Σούπερ Στέλλα (Local) 1999
Steamboat Bill Jr. (Sinequa) 1999
Το παιδί (Local) 2000
Για σένα με αγάπη (Eros) 2002
Transformations (M41) 2003
Άγρια χλόη (Tomorrow) 2004
ΚΟΜΑ 9205 Live στοΡόδον (DVD+CDAUDIO) (Tomorrow) 2005
2 (Legend) 2006
Aργος (Lyra)" 2007
Ένωση 2009
Κ. Βήτα - Two directions (Director: Dimitris Papaioanou)
Το facebook πολλοί εμίσησαν, τη δυνατότητα όμως να μοιράζεσαι κανείς. Έτσι έγινε και με το συγκεκριμένο κομμάτι (Inside Blue)...Χαζολογώντας ένα βράδυ πριν τον ύπνο στην προσφιλή ιστοσελίδα λοιπόν (cliché) έπεσα πάνω σε αυτό το post από έναν φίλο. Οποία χαρά και έκστασις...Για εμένα ήταν ένα από τα τραγούδια που ακούς ακούς και ποτέ δεν καταφέρνεις να τα βρείς ή έστω να μάθεις λεπτομέρειες. Ευχαριστώ τους "θεούς του facebook" λοιπόν και το μοιράζομαι κι εγώ μαζί σας.
Είναι Έλληνες με δισκογραφία τα τελευταία 10 περίπου χρόνια και έχουνε ένα στυλ αρκετά δικό τους, ηλεκτρονικό με αρκετά acid και εναλλακτικά στοιχεία και όχι πολλά "μπίτια". Αρκετή ψυχεδέλεια αλλά με rock ύφος, όχι ηλεκτρονικό. Βίντεο πολλά δεν υπάρχουν οπότε προτείνω να τους ακούσετε από την προσωπική τους σελίδα στο myspace .
Για τους Burger Project πολλά έχουνε αρχίσει να γράφονται και να συζήτιουνται τόσο στα μέσα όσο και σε παρέες και «μουσικοφιλικά» πηγαδάκια. Στα πλαίσια της ανακύκλωσης και του sustainable development λοιπόν, παγκόσμια τάση που πιστεύω πως αναπόφευκτα επηρεάζει και την μουσική βιομηχανία, πολλές μπάντες «διασκευών» ξεφυτρώνουνε σαν τα μανιτάρια, μελωδίες και συνθέσεις ανακυκλώνονται και επανακυκλοφορούν.
Δεν θέλω να αναφερθώ στο τι ακριβώς παίζουνε οι Burger Project, θα μας πάρει ώρες και θα αναμασήσω ειπωμένα πράγματα. Αυτό που θέλω να καταθέσω είναι η προσωπική μου γεύση, η αίσθηση ότι τα παιδιά παρόλο που κατά γενική ομολογία χαρακτηρίζονται μπάντα διασκευών (cover band) καταφέρνουν με έναν μοναδικό τρόπο να κρατούν το ύφος του original κομματιού δημιουργώντας παράλληλα μια εντελώς νέα ολόδική τους ταυτότητα. Και αυτό είναι επίτευγμα!
Ναι, είναι δικά μας παιδιά, Athens is where they live in όπως λένε και οι ίδιοι.
Ναι, έχουν τρομερή μουσική-καλλιτεχνική παιδεία (inside info).
Ναι, πάνω από όλα είναι καλά παιδιά με το μοναδικό ταλέντο να προσφέρουν τόνους κεφιού.
Γνωρίζετε πολλές τέτοιες μπάντες?
The Burger Project - Take my Breath Away
Προσωπικό αγαπημένο η διασκευή που έχουν κάνει στο Love and Marriage (είναι το τραγούδι από την ομότιτλη σειρά και θα το βρείτε στο myspace τους.
"Ψαραντώνης" is a rare form of art. It consists of a long music tradition, the one of the culturally independent Crete island, a brilliant mind and a unique deep voice. He is also famous as an excellent composer and a skillful "lyre" player. Born in 1942, Ψαραντώνης (Αντώνης Ξυλούρης) is the younger brother of "Νίκος Ξυλούρης" maybe an even grater talent and internationally accomplished singer. He first played the lyre at the age of 13 and recorded his first single in 1964, titled “I Thought of Denying You”. He has released many albums since then and has represented Greece many times in festivals around the world. His music in not the kind that will have no impact on you, assuming you appreciate talent and high originality.
Ψαραντώνης - Η Τίγρη (The Tiger)
The Tiger
I have a wild and ravening tiger in me
that keeps waiting for me
and I've also been long awaiting for her
I hate her and she hates me, she wants to kill me
but I hope in time, we shall become friends.
She has her teeth in my heart and her nails on my mind
And for my own good, I keep fighting for her
All the venues of the world, she makes me hate
so she can gain my singing, for my deepest grief.
(Instrumental part)
Mountains, ravines and cliffs she urges me to cross
so I can embrace her, in her wildest dance
And during the cold nights, when I think of her cages
she offers me her mask, so I can put it on.
And some times, when drunk we collapse
almost like beloved friends
we fall asleep
And this silence, resembles the one before the storm
when its really close, the moment that she will strike.
Ακόμα ένας καταπληκτικός Έλληνας καλλιτέχνης στην electronic downtempo. O Βασίλης Γιουβρής ξεκίνησε από την εφηβεία να ακούει πολύ μουσική και λίγο καιρό αργότερα ασχολήθηκε με το Djing. Πολλά βινύλια, επιρροές από 80's και 90's και γενικά όπως αναφέρει και ο ίδιος, πάντα διεύρυνε τους ορίζοντες του σε ακούσματα και ιδέες.
Το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Yosebu, έχει τίτλο "I’ll Be Waiting Till Dawn" και πρόκειται για ένα διαμάντι στο είδος του. Χρησιμοποιώντας πολλές γνώσεις πάνω στην μουσική τεχνολογία και ένα πολύ μεγάλο ταλέντο, καταφέρνει να φυλακίσει σε ένα CD, χρώματα, συναισθήματα, εικόνες και ένα ταξίδι σε μέρη όπου το όνειρο με την πραγματικότητα μπερδεύονται περίτεχνα δημιουργώντας τοπία ανεπανάληπτα.
Δεν πιστεύω πως υπάρχει περίπτωση ν'ακούσεις Cayetano και το μυαλό σου να μείνει στη θέση του!! Σίγουρα η μουσική του Γιώργου Μπρατάνη (..ναι, καλά διάβασες...είναι Έλληνας!!) σε ταξιδεύει μακριά...! Θα τη χαρακτήριζα μουσική με προσωπικότητα....όλα ξεκινούν απ'τη dub, γλυκά "αγκαλιασμένη" με jazz, χωρίς βέβαια να λείπουν τα latin στοιχεία. H όρεξη, το πάθος, η μουσική παιδεία του, καθώς επίσης και οι διάφορες συνεργασίες με σημαντικούς καλλιτέχνες, τον έχουν κάνει ήδη γνωστό και αγαπητό σε κορυφαίους ραδιοφωνικούς παραγωγούς παγκοσμίως! Ο Θεσσαλονικιός Cayetano εκτός των άλλων, έχει γράψει μουσική για ταινίες και θεατρικά έργα. Η τελευταία του δουλειά "The Big fall" κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του '09 και η επόμενη είναι ήδη έτοιμη και περιμένει να μπει στα σπίτια μας. Αναμείνατε στο...ραδιόφωνό σας!
Όταν έμαθα πως αυτή η Αφροαμερικανική φωνή ανήκει σε Ελληνίδα έπαθα πλάκα!! Η Sugahspank (ακούει και στο Γεωργία Καλαφάτη..) είναι μία 28χρονη Πειραιώτισσα με άφρο μαλλί, που ασπάζεται τις διαφορετικές επιλογές και αυτοαποκαλείται "κουκουρούκου". Ξεκίνησε την καριέρα της σε μία hip hop μπάντα, συνέχισε σε μία nu metal - rapcore (η ίδια δηλώνει πως τότε δεν τραγουδούσε, αλλά "έκραζε"..), για να καταλήξει με τους Sugah Galore, απ'όπου εμπνεύστηκε και το όνομά της! Γράφει η ίδια τα κομμάτια της, και η μουσική της θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως, ο urban ήχος της μεγαλούπολης. Το πρώτο της solo album με τίτλο "The Incredible - The Invisible" περιέχει από rock, swing και funk στοιχεία, μέχρι soul, blues και old school hip hop. Η πολλά υποσχόμενη "soul diva", παρ'όλο που απεχθάνεται να την ταυτίζουν με μία, είναι αναμφίβολα "Incredible" και σε καμία περίπτωση "Invisible".
Οι Astyplaz αποτελούν μια από πιο τις ευχάριστες εκπλήξεις όσον αφορά την ελληνική μουσική σκηνή. Έχουν ήδη δυο album στο ενεργητικό τους και συμμετοχές σε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Δημιουργίες με εντυπωσιακές μελωδίες που σε ταξιδεύουν στον μαγικό ηλεκτρονικό τους κόσμο.
vassilikos και το vintage. πάμε να ξεκινήσουμε.
δε σου κάνει για αληθινό όνομα, έτσι δεν είναι; ερμηνευτής και δημιουργός της παλιακής μπάντας (έλα που δεν έχεις ακούσει...) είπε να κάνει κι αυτός ένα αλμπουμάκι, αφήνωντας τον κόσμο που καταλαβαίνει και νιώθει με ανοιχτό το στόμα. διασκευές κλασσικών κομματιών βρίσκεις στο vintage κι όσο ακούς οι ήχοι και η φωνή του χώνονται στο κορμί σου ύπουλα. και γουστάρεις. αυτό σου λέω μόνο.
το γαμάτο με αυτό το album είναι πως ο vassilikos έκανε μόνος του την ενορχήστρωση των κομματιών και παίζει όλα τα όργανα που ακούγονται στο δίσκο.
respect vassilike. respect.
Συνολικές προβολές σελίδας